Waar economie het hart raakt

Het elastieken eitje

Ja hoor, ik val nu af. Door bewust te eten en lekker te bewegen. De overvloed aan chocolade paaseieren die sinds begin januari al in alle winkels ligt, helpt daar niet bij. Maar ik weersta alle verleidingen hoor en gun mezelf met beleid eens per maand een uitschieter in de zoete of vet hartige sfeer…Maar lieve mensen, toch, Carnaval is nog niet eens begonnen, waarom nu al inslaan voor Pasen? Dit leidt toch alleen tot schadelijke overconsumptie van bijvoorbeeld chocola, wat toch bedoeld is om wat matiger van te genieten?

Maar daar wil ik het nu helemaal niet over hebben. Later absoluut wel, want dat steeds maar harder pushen tot overconsumptie moet maar eens een keertje afgelopen zijn! En dat is ook helemaal niet zo’n simpel op te lossen kwestie…

Foto door COARSE +FINE op Pexels.com

Het gaat hier namelijk vandaag over het echte ei. Het vogelei. Op aarde zorgt – met name – een gigantische kippenpopulatie, vaak slecht verzorgd en behandeld als levenloos industrieel componentje voor onze gigantische behoefte aan dit dierlijke product. Hoog gewaardeerd en best terecht, want lekker en bijvoorbeeld in mijn lijnprogramma mag ik er véél van. Maar ik wil ze sowieso van goed behandelde kippen en dus biologisch. En met mate, want hoewel ik (nog) geen veganist ben, wil ik wil voorzichtig zijn met de hoeveelheid dierlijke producten die ik absorbeer in mijn nu nog veel te ruime lichamelijke omhulsel. En ja, cake bakken of koekjes…dat is voorlopig niet zo verstandig voor mij.

Ik loop nu wel ernstig ergens tegenaan: de prijs van eieren schiet de ruimte in. Dit heeft zelfs al geleid tot een gloednieuwe tak binnen de criminele wereld.

In de krant las ik dat dit klassiek voer voor economen is, de prijs van het ei. Het kippenei is namelijk in alle omstandigheden zó gewild dat de prijselasticiteit heel klein is. Stijging van de prijs van een ei heeft maar heel weinig invloed op de vraag: die blijft altijd groot. Niet alleen bij consumenten, maar ook in de voedingsindustrie…Dus wat gebeurt er: de schaarste van eieren neemt toe (in harteconomische termen : de beschikbaarheid neemt af) en de prijzen blijven doorstijgen.

Wat zijn de oorzaken? Met name steeds frequenter optredende vogelgriep, die leidt tot het (nog sneller dan normaal) slachten van miljarden kippen.

Zijn dit soort verschijnselen niet vooral een symptoom van onze levensbedreigende economische ziekte: de verschrikkelijk overdreven overproductie die we maken ten behoeve van onze overconsumptie om toch hardnekkig maar steeds die financiële winsten te blijven laten stijgen? En dan schrijf ik nog niet eens over het eigenlijk onbeschrijflijke dierenleed dat deze sector in stand houdt.

Maar misschien is dit teken aan de wand helemaal niet zo gek! Waarschijnlijk leiden de exorbitante eierprijzen nu eindelijk toch wel tot een economisch ongekend fenomeen: het ei wordt elastischer en we gaan nu wel eens serieus aan de slag met de plantaardige bronnen die het ei in alle opzichten gemakkelijk kunnen vervangen.

Helemaal nooit een eitje meer? Nee! Maar misschien alleen met Pasen.

Maar dan wel drie!

Plaats een reactie