I’m never, ever gonna quit…Ik zing gloedvol mee met Barry White, terwijl ik dit stukje schrijf, maar ik vrees tegelijkertijd intens dat de – normaal zo vertrouwde en gewaardeerde – stem van Stefan Stassen tussendoor opnieuw aankondigt dat overmorgen NPO Soul and Jazz wél afhaakt…
Al jaren heb ik de bezuinigingen doorstaan die gaandeweg doorgedrukt zijn: niet meer op FM, uiteindelijk geen enkel gepresenteerd programma meer. Vooral voor mijn nog niet heel lang ontluikte jazzliefde, maar ook voor mijn onverwoestbare soulziel – heb ik ondanks dat alles nog geen beter alternatief gevonden…Een commerciële omroep schijnt in het gat te springen, maar gegarandeerd is er dan minder exotisch spul en nóg minder variatie. Ik geef het schoorvoetend een kans, maar ik vrees dat deze springlevende muziekgenres waarin gender en kleur absoluut juist het meest fluïde zijn in Nederland nu gewoon een steek in de rug krijgen…
En dat is lang niet alles! Véél van mijn vaste inspiratiebronnen drogen ineens op, alsof ook hier de hitte zomaar vrij spel krijgt…Het zo succesvolle radio 5 heeft het zwaar te verduren, zelfs onverslijtbare held Felix Meurders moet misschien weg. En dan Tegenlicht – hier vind je véél geweldig harteconomisch verantwoord materiaal – Zomergasten, BinnensteBuiten, zelfs het taalvirtuoze Draadstaal en ook Kassa, waar de consument nog menselijk is.
Een kaal mediafirmament.
Sorry lieve mensen, ik acht mezelf allesbehalve elitair, maar mij boeit het gewoon niet om mijn kostbare tijd te verspillen aan verwikkelingen in logementen met diverse partnerkeuzemogelijkheden…Ik wil inspiratie, mooie ideeën, doordachte denkbeelden, toekomstvisie, urgentie, verbeelding… Het hoeft niet zwaar, het mag ook licht en humoristisch en verhalend en desnoods in showvorm, maar ik pas ervoor mediaal in slaap gebracht te worden. Ik verdenk jou ervan, lezer, dat je mij begrijpt.

Juist in een wereld waarin we snel moeten handelen en allemaal in beweging moeten komen als we het hier een beetje willen redden, hebben we diepzinnigheid, een zuivere blik en passie nodig. Humor met kwaliteit en voorbeelden hoe we allemaal ons dagelijkse leven creatief, vindingrijk en plezierig drastisch kunnen verduurzamen…
En welke alternatieven heb ik: ik moet steeds beter zoeken om dat terug te vinden bij de streamingdiensten en zeker op YouTube moet ik erg scherp zijn om niet in een totaal ongewenste fuik te belanden.
Wat muziek betreft is alles beschikbaar – mits je goed bent in het kappen van AI-onkruid – maar ik vind het fijn als mij inspiratie wordt aangereikt door mensen met een verfijnd oor.
Dat we hier in ons ooit redelijk vrijzinnige Nederland ook deze publieke sector nu aan het slopen zijn, zegt iets verschrikkelijks over ons: we vinden het kennelijk niet de moeite waard om als gemeenschap te investeren in kwalitatief betere zaken, zeker als daar niet direct een miljoenenpubliek voor klaarstaat. We gaan weer voor het grote geld, terwijl het daar absoluut niet om te doen is…Het gaat erom een stem te geven aan zoveel mogelijk mensen in onze samenleving die iets zinnigs te zeggen hebben.
Hoe makkelijk zijn we het bepaalde kwaadwillende krachten aan het maken als we er nu mee stoppen om na te denken en alleen nog maar oppervlakkig vermaakt willen worden?
En, minstens zo belangrijk: wie moeten we geloven als de nood aan de man (en de vrouw) komt en we hebben geen mediakanaal meer, waarvan de onafhankelijkheid nog enigszins aanneembaar is…?
Het is te duur? Ik weet het niet hoor, maar ik heb zo’n vermoeden dat deze bezuinigen niet zo effectief zijn, uitgedrukt in kosten. Zeker niet als je je realiseert wat er verloren gaat…
Het is te links? Dit weet ik wel: als links betekent dat je wil veranderen en rechts dat je juist op dit moment alles liever bij het oude laat, dan is rechts nu heel erg aan de beurt om keihard verketterd te worden…
Plaats een reactie