Je zou je bijna verslikken in het gegeven dat het vandaag Wereldvoedseldag is! Ik laafde mijn oor gisteren aan de Nederlandse zender NPO radio 1, waar dit onderwerp in altijd actuele Spraakmakers uitgebreid in de mond genomen werd. De situatie rondom voedsel wordt niet beter, maar slechter!
Van binnen vreet het mij op dat honderden miljoenen mensen gewoon simpelweg elke dag véél te weinig te eten hebben en – nog steeds – is het vooral geen vetpot in Afrika. Dat is toch ronduit smakeloos! Overigens is het wat mij betreft ook wat karig om maar eens per jaar je geweten te sussen door het dit onderwerp eens goed op tafel te zetten.
Ook conflicten en oorlogen vullen niet bepaald ons boodschappenwagentje: zij zetten de beschikbaarheid van goed voedsel on hold. Kijk maar eens hoe zwaar het hier in Nederland al op de maag ligt als van de distributie bij een grote supermarktketen even gehackt gemaakt wordt (wat de oorzaak van dit kwade kersen eten ook geweest mag zijn…).
Onszelf evenwichtig voeden met het beste wat de aarde te bieden heeft, zou dagelijkse kost moeten zijn en verdient onze allergrootste aandacht. Het ligt aan de basis van ieders welzijn en dus ook aan de basis van ieders productiviteit en creativiteit. Wat mij betreft dus ook aan de basis van de harteconomie!
En dan bedoel ik niet al die voedselhypes die je dagelijks inneemt via de socials, maar gewoon goed nadenken over voeding. Er is méér genoeg aanwezig om de honger en het gebrek aan gezonde voeding definitief de wereld uit te helpen. Het is een kwestie van beter verdelen, goed nadenken en bovendien: alle al dan niet culinaire grenzen overschrijden. Waarom lieve medemensen is dat toch nog steeds ons probleem?
Zelf ben ik ook dagelijks met voeding bezig. In een moeilijke periode in mijn leven ben ik – vanwege alle stress misschien – vertroosting gaan zoeken in te veel en ongezond eten. Het leidde tot morbide obesitas en met bloed, zweet en tranen lukt het me nu eindelijk heel aarzelend daar definitief korte metten mee te maken. En je weet het: ik heb onnoemelijk veel lotgenoten, met name in de zogenaamde westerse, welvarende wereld.
En dan ben ik nog niet eens iemand die vanwege financiële omstandigheden geen toegang heeft tot gezonde voeding. Sterker nog: ik eet graag gezond. Mijn probleem – en wellicht dat van veel lotgenoten – is inderdaad dat er hier overal en altijd teveel beschikbaar is van wat vult en verkoopt, maar niet voedt. Een eetlust die overal steeds wordt aangewakkerd, met een heel slecht economisch motief: het ongeremde streven naar winst. Loop maar eens rond in welke willekeurige winkelstraat dan ook. Snel iets gezonds scoren, is er nog steeds niet héél erg bij…
Dus er zitten talloze harteconomische uitdagingen in de definitieve oplossing van dit probleem. Dat zou ons pas veel geluk brengen en ons allemaal dichter bij huis brengen.
Denk, praat en doe mee! Reageer hier of mail naar olga@harteconomie.com
Geef een reactie